Ik heb altijd al een  opmerkzaamheid gehad en gevoeld bij mensen. Ik voelde afstand bij tijd en wijle, maar wist niet hoe dat kwam. Er was immers niets gebeurd. Hoe kon ik dat dan voelen? Naarmate het leven vorderde, merkte ik dat ik een bijzondere gave had, namelijk het aanvoelen van mensen, hun gevoelens en hun projectie daarvan op mij. Hier moest ik iets mee. Psychologie heeft altijd al mijn interesse gehad. Ik had al verschillende cursussen gevolgd tot het moment dat ik wist dat ik hier iets mee moest doen. Toen heb ik de HBO opleiding Toegepaste psychologie gevolgd en daarna heb ik die met twee jaar uitgebreid met de opleiding sociale psychologie, wat zoveel betekent als: hoe is de coping stijl? Hoe ga je met problemen om? Hoe is de locus of control? Heb je het gevoel dat je controle over je leven hebt (in zoverre dat mogelijk is) of heb je het gevoel dat ze allemaal tegen je samenspannen? Kortom het leven van alledag... Hoe verwerk je teleurstellingen? Hoe ga je om met mensen die je in eerste instantie niet omarmt? Welke overtuigingen hebben zich in je hoofd afgezet? En zo kan ik nog wel even doorgaan.